De eerste week in Ecuador

Dag iedereen,

zoals velen onder jullie weten, zitten wij voor 3 maanden in Ecuador op overzeese stage.
Ons verhaal begon vorige week vrijdag op de luchthaven van Zaventem. Van daaruit vlogen we met een vliegende bus naar Amsterdam. Toen we daar het vliegtuig richting Guayaquil namen, begon het pas echt. Naast het vliegtuigpersoneel was er niemand die groter of blanker was dan ons. Het was een hele nacht vliegen en we kregen maar liefst 4 nachtelijke maaltijden, waarvoor dank aan KLM. Alles verliep heel vlot en we kregen direct onze bagage terug. Aangezien Guayaquil niet de veiligste stad is, namen we de taxi richting ons hotel. Daar hebben we 2 wereldreizende Zwitsers ontmoet die met ons Guayaquil hebben bezocht. Het was meteen wennen aan de hitte en de eerste verbrande plekken traden op voor we het merkten. We moesten ook niet bang zijn voor een foto met tegenlicht, want de zon zat knal boven ons hoofd. Raar.
De volgende dag namen we een busje naar Cuenca. De weg daarheen was fenomenaal. Eerst reden we door het platte land met hier en daar een paalwoning met hangmatten er onder en bananenplantages. Toen we de bergen in gingen werd het uitzicht mooier maar de weg slechter, en met onze relatief agressieve chauffeur, moesten we toch in bochten af en toe ons hart vasthouden. Met een beetje extra geld werden we zelfs aan de deur van ons huis afgezet. Marina en heel haar familie heetten ons van harte welkom en we kregen direct een lokale maaltijd voorgeschoteld. Onze darmen zijn dus direct getest en voorlopig nog geen problemen op dit vlak.
Maandag gingen we voor het eerst naar het hospitaal en dan wast verloren. Na enige calculaties mogen we hier dus 77 uur per week werken op gynaeco, daar gaan de vrije weekends en de bezoekjes aan het land. Voordeel: we krijgen eten tijdens onze wachten, nadeel: tis altijd rijst en die komt mijn oren al uit.
Verder nieuws volgt nog als we meer tijd hebben.